Opera na Zamku

KONKURS NA OPRACOWANIE KONCEPCJI URBANISTYCZNO-ARCHITEKTONICZNEJ
PRZEBUDOWY OPERY NA ZAMKU W SZCZECINIE

 

 

Głównym zamierzeniem projektu jest uzyskanie dla Opery na Zamku w Szczecinie należnej jej skali w skomplikowanym lecz historycznie ważnym otoczeniu, w nietypowym kontekście architektonicznym. Wprowadzenie dominanty przestrzennej jaką jest utworzenie obszernej, reprezentacyjnej strefy wejściowej Opery, zmiana komunikacji wewnętrznej oraz poprawa funkcjonalności przestrzeni wewnętrznej pozwalają uzyskać właściwą rangę Instytucji, w której przyjaznym wnętrzu odbiorca mógłby w pełnym komforcie, spokoju i z należytą powagą - spotykać się i obcować ze Sztuką.

 

Strefa wejściowa

 

      Widz przychodzący obecnie do Opery na Zamku czuje się zagubiony i zdezorientowany układem wejściowo-funkcjonalnym dziedzińca Zamku. Mnogość kierunków i drzwi, brak wyeksponowania wejścia głównego tak ważnej instytucji kulturalnej jaką jest Opera na Zamku, zdominowanie dziedzińca przez Scenę Plenerową, wszystko to powoduje, że trudno odnaleźć właściwą drogę…
      Ideą naszej koncepcji jest stworzenie głównego wejścia do opery zawierającego w sobie funkcje reprezentacyjne, komunikacyjne i informacyjne.
      W południowo-wschodnim narożniku dziedzińca Zamku proponujemy nowoczesną, lekką bryłę foyer, o powierzchni 175 m2 i kubaturze 2525 m3, stanowiącą przeszklony, „ażurowy” prostopadłościan wpisujący się pomiędzy Wieżę Zegarową skrzydła południowego, a wejście K skrzydła wschodniego.
       Koronkowa konstrukcja szklanych elewacji oraz sklepienia nowego foyer nawiązuje w bezpośredni sposób do renesansowych attyk Zamku oraz do elewacji skrzydła południowego. Jest na wskroś nowoczesne jednak harmonizuje z historycznym kontekstem.

 

Dialog „nowego” ze „starym” to w sztuce jeden z najważniejszych dyskursów…
nasza koncepcja jest świadectwem możliwego porozumienia, wypowiedzianego w języku architektury.

 

 

      Wejście do tej przestrzeni projektuje się od strony północnej, co wpływa na zmianę układu zieleni trawnika na dziedzińcu Zamku. Jednoprzestrzenne szklane foyer jest miejscem z którego rozchodzimy się do różnych części Opery, także do Galerii Południowej i USC.
      Na parterze foyer, bezpośrednio przy wejściu znajdują się kasy biletowe, a dalej przejście do szatni w skrzydle wschodnim.
      Schodami okalającymi windę, stanowiącymi element wypełniający przestrzeń foyer, dostajemy się na poziom 1 piętra, gdzie znajduje się sala operowa, Galeria GO z nową funkcją bufetu dla widzów i pracowników i na poziom 2 piętra gdzie przez otwarte krużganki i salę kominkową przechodzimy do loży lub kierujemy się do skrzydła wschodniego do nowej Sali Kameralnej.
      Piwnicę pod szklanym foyer, powiększając do pełnego obrysu, dzielimy na dwie kondygnacje, gdzie na poziomie 1 umieszczamy toalety dla publiczności, a na poziomie 2 wentylatornię.
      Tym samym znaczącej poprawie ulega cały układ komunikacji wewnętrznej, dzięki czemu widz nie potrzebuje żadnej dodatkowej nawigacji, aby poruszać się swobodnie w przestrzeni Opery.

 

 

 

 

Komunikacja wewnętrzna

 

      W celu zapewnienia ewakuacji z balkonu widowni oraz pomieszczeń znajdujących się nad salą opery (sale prób baletu, chóru) projektuje się wydzieloną klatkę schodową prowadzącą na poziom 1 piętra.
      Druga wydzielona ewakuacyjna klatka schodowa łącząca wszystkie poziomy budynku od piwnic po balkon jest zaprojektowana w skrzydle wschodnim przy holu wewnętrznym sali operowej.
      Istniejąca klatka schodowa w skrzydle zachodnim na każdym piętrze zostaje wydzielona drzwiami od pozostałej części skrzydła.
      Likwidacji ulegają obecne klatki schodowe.

 

Kieszeń sceniczna

 

      W nawiązaniu do architektury projektowanego foyer wejściowego stanowiącego nowoczesną formę dołożoną do starej tkanki Zamku projektujemy kieszeń sceniczną na południowej elewacji skrzydła południowego na poziomie 1 i 2 piętra.
      W ten sposób skrzydło południowe zostaje spięte współczesną formą czerpiącą inspiracje z otaczającej architektury.

 

 

 

 

Sala operowa

 

      űlad brył zastosowanych na elewacjach ukazuje się także wewnątrz budynku: w sali opery jako przestrzenny sufit i w holach wewnętrznych.
      Koncepcja proponuje nowy układ widowni o liczbie 339 miejsc z przejściem na środku i dwoma wyjściami: bezpośrednim do holu 1 piętra i przez korytarz za widownią na poziomie 1 piętra.
      Balkon widowni o liczbie 146 miejsc zostaje przebudowany: proponujemy wyjście ewakuacyjne na nowo projektowaną klatkę schodową oraz bezpośrednio do holu 2 piętra.
      Powiększona została loża z liczbą 12 miejsc i połączona z balkonem wstęgą stanowiącą balustradę.
      Ilość miejsc jest warunkowana ich szerokością zastosowano wygodne, składane, tapicerowane fotele o szerokości 55 cm.
      űciany sali (oprócz zabytkowego fragmentu wątku ceglanego Wieży Zegarowej) zostają wyłożone strukturalnymi płytami akustycznymi. Posadzki wyłożone wykładziną dywanową.
      Układ funkcjonalny Sali ulega zmianie wprowadza się dwa wejścia wyjścia z jednego poziomu hallu a układ widowni zyskuje wewnętrzny pasaż, co ułatwia komunikację i co równie ważne usprawnia ewakuację.

 

Wnętrze sali operowej_widok od strony sceny

 

Wnętrze sali operowej_widok od strony widowni

 

Przekrój A-A

 

Przekrój B-B

zmień tło
 
CMS by Quick.Cms