Zamek

 

 

 

Kiedy w 2007 roku przystępowaliśmy do konkursu na opracowanie projektu modernizacji zamku mieliśmy jeden cel: stworzyć taką przestrzeń, aby jej podmiotem stał się odbiorca. Aby osoba, która znajdzie się w tej przestrzeni odczuła, że jest ona specjalnie dla niej przygotowana. Funkcjonalna i otwarta.

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

HOL WIELKI

 

TUBA

 

TUBA

 

TUBA

 

TUBA

 

DETAL

 

SALA WIELKA

 

SALA WIELKA

 

SALA WIELKA

 

SALA WIELKA

 

SALA WYSTAW

 

ATRIUM

 

ANTRESOLA

 

ANTRESOLA

 

 

ANTRESOLA

 

ANTRESOLA

 

DETAL

 

SALA KINOWA

 

SALA KINOWA

 

 

SCENA NOWA

 

SCENA NOWA

 

SCENA NOWA

 

SCENA NOWA 

(zdjęcia: MW Foto - M. Augustyniak, J. Jarosz)
 

 

 

Dotąd było inaczej – zamek onieśmielał labiryntem pomieszczeń i ogromem ciemnych sal. Centrum Kultury z tak ogromnym programem i apetytem na jeszcze bogatszą działalność dusiło się w ciężkim ciele neoromańskiej budowli. Stąd potrzeba odmiany – bezkompromisowej, odważnej i gruntownej.

Główną osią koncepcji stała się rozbudowa holu I piętra przed Salą Wielką do rangi centralnego ATRIUM, w którym ogniskują się wszystkie funkcje i zbiegają się drogi gości zamku. Otworzyliśmy hol dosłownie – likwidując nad nim strop i wprowadzając przeszklony dach, burząc klatkę schodową i dawne pomieszczenia baru.

 

 
ATRIUM powstało w części dawnego dziedzińca sali tronowej; tym samym miejsce to wróciło do pierwotnego układu architektonicznego. Otwarte na trzy kondygnacje staje się nowym, przyjaznym centrum, którego do tej pory nie było. To tu mieści się kawiarnia i księgarnia, to stąd prowadzą drogi do sali wystawienniczej, sal prób, kina i do Sali Wielkiej – miejsca najważniejszych wydarzeń.
 
ATRIUM staje się miejscem spotkań, w którym chce się być, razem.

ATRIUM staje się przestrzenią, w której atmosfera oczekiwania na wydarzenia, a także możliwość dyskusji po ich przeżyciu znajdują właściwe dla tych nich dopełnienie i oprawę.

 


Elipsoidalna antresola i rozpostarta nad nią kopuła przeszklonego dachu to architektoniczne koordynaty założenia projektowego. To one tworzą ramy tej przestrzeni. Całość prześwietlona dziennym światłem jest jasna, przyjazna, pozytywna.

Do ATRIUM prowadzą obszerne schody z holu głównego, w którym dominuje czerwona TUBA – punkt pierwszego powitania gości, centrum informacji i dowodzenia.

Całość założenia wieńczy – umieszczona pod dachem – Scena Nowa, powstała w przestrzeni strychu Sali Wielkiej. 

 


Tak pomyślane funkcje „Zamku” dają uczestnikom zamkowych wydarzeń jasny przekaz i czytelną komunikację, a przez to poczucie wyłącznej i celowej organizacji tej przestrzeni, stworzonej właśnie dla nich. Widz – gość – wizytator czy rezydent nie czują się już zagubieni w czeluściach ogromnego budynku, tylko stają się świadkami – uczestnikami – kreatorami zdarzeń, które w zależności od swojego charakteru znajdują w strukturze zamku swoje miejsce – zaprogramowane

i przygotowane specjalnie dla nich.

Surowy beton, grafitowo-szara kolorystyka ścian i elementów stalowych konstrukcji są doskonałym tłem dla wszelkich działań misyjnych „Zamku”. Neutralna posadzka z wielkich, bazaltowych płyt nie rozbija wizualnie wnętrz. Jedynymi kolorystycznymi akcentami są czerwone okładziny ścian TUBY i kawiarni oraz naturalne, palisandrowe płyciny drzwi wewnętrznych.

 


Użyte materiały nadają obiektowi charakter przestrzeni dedykowanej działaniom artystycznym, nie narzucają własnej stylistyki, tym samym zyskują wartość służebną wobec wypełniających program „Zamku” wydarzeń.  

Tożsamość zamku zostaje zachowana w obrysie historycznego kształtu murów i układu przestrzennego, ale będąc oprawą dla współczesnej misji w pełni świadomie nie nawiązuje do neoromańskich pierwowzorów. To nie jest i w żadnej mierze nie ma być rekonstrukcja. To nowa forma stworzona dla nowych treści. Nowy duch w nowym ciele.

Po pięciu latach od powstania koncepcji i po dwóch latach realizacji przebudowy, latach zmagań z opierającym się kolosem, który okazał się w ogromnym stopniu nadwyrężony czasem i historią (a przez to niezwykle wymagający) …nowe wnętrza Centrum Kultury „Zamek” czekają z niecierpliwością, podobnie jak ich autorzy, na ten moment, w którym nastąpi weryfikacja zamierzeń twórców z oczekiwaniami odbiorców.

                                                                                                                                                                       Tomasz Wojtkowiak TOYA DESIGN
 

 

 

Pierwsza nagroda w konkursie na opracowanie koncepcji programowej i architektonicznej modernizacji i adaptacji kompleksu Sali Wiekiej w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu.
Więcej na temat konkursu na stronie CkZamek.

Prasa o nas :

Gazeta Wyborcza
Głos Wielkopolski

 

 

IDEA

 

Główną osią koncepcji jest rozbudowa hallu I piętra przed Salą Wielką do rangi centralnego ATRIUM, w którym ogniskują się wszystkie funkcje i zbiegają się drogi gości Zamku.
ATRIUM powstaje w miejscu pierwotnego dziedzińca zamku, zostaje przekryte szklanym naświetlem, tym samym miejsce to „wraca” do pierwotnego układu architektonicznego. Otwarte na wysokość trzech kondygnacji - staje się nowym, przyjaznym CENTRUM, którego do tej pory w Zamku nie ma.
Widz – gość – wizytator czy rezydent nie czuje się już zagubiony w czeluściach ogromnego budynku, tylko staje się świadkiem – uczestnikiem – kreatorem zdarzeń.

 

Przedstawiona koncepcja wymaga wprowadzenia zmian konstrukcyjnych w istniejącej tkance budynków, a właściwie częściowego przywrócenia pierwotnego, historycznego układu. Uzyskuje się to dzięki likwidacji sufitu nad obecnym hallem przed Salą Wielką, wyburzenie ścian bufetu i klatki schodowej i wprowadzenie przeszklonego naświetla ATRIUM. W miejsce sufitu zostaje wprowadzona antresola w kształcie obręczy – przypominająca kształtem gniazdo – na własnej konstrukcji żelbetowej, będąca łącznikiem pomiędzy lewą i prawą stroną drugiego piętra. Na antresolę prowadzą łukowe schody, dające doskonałą perspektywę na całą przestrzeń, która obejmuje ponad trzy kondygnacje Zamku i jest optycznie otwarta.Przeszklony świetlik ATRIUM jest niewidoczny z zewnątrz budynku.
 

 

 

 

      Nowe uwarunkowania konstrukcyjne dotyczą również przestrzeni nad obecnym sufitem podwieszonym Sali Wielkiej. Sufit ten ulega likwidacji. Nowy sufit umieszczony jest wyżej , co daje możliwość stworzenia pełnowymiarowej sceny współczesnej. Jeszcze wyżej, wewnątrz pomieszczenia wyznaczonego połaciami dachu zostaje „zawieszona” nowa scena – do której prowadzi „trap” klatki schodowej z ostatniej kondygnacji wieży flankującej wejście główne budynku. W wieży zostaje zamontowana centralna winda. Elementem konstrukcyjnym sceny jest nowy strop , na którym zostaje postawiony podest , a pod którym z kolei będą podwieszone elementy technicznej infrastruktury Sali Wielkiej.
       Sala Wielka staje się wielofunkcyjną salą widowiskowo – teatralną . Zostaje wyposażona w ruchome podesty, stanowiące podstawę sceny oraz podstawę widowni. Zarówno scena, jak widownia mogą mieć wiele położeń w zależności od charakteru przedstawienia i wymogów scenografii. Wprowadza się dodatkowo ruchome, składane widownie. Całość stropu podwieszonego jest wyposażona w system sztankietów.

 

 

 

 

 

Najważniejszym elementem wystroju projektowanych wnętrz jest ich naturalna surowość, osiągnięta dzięki likwidacji wszystkich istniejących okładzin kamiennych w przestrzeniach objętych projektem.
      Surowy beton, widoczne elementy infrastruktury technicznej, grafitowo – szara kolorystyka ścian i elementów stalowych konstrukcji dają doskonałe tło dla wszelkich działań misyjnych Zamku. Neutralna posadzka z wielkich, granitowych płyt nie rozbija wizualnie wnętrz. Jedynym „kolorystycznym” akcentem są naturalne, palisandrowe okładziny drzwi wewnętrznych.
      Użyte materiały dają obiektowi charakter przestrzeni dedykowanej pod określone potrzeby, nie narzucają własnej stylistyki a tym samym zyskują wartość służebną wobec wypełniających program Zamku wydarzeń.

 

zmień tło
 
CMS by Quick.Cms