Konkurs ICHOT

KONKURSU NA PROJEKT URBANISTYCZNO - ARCHITEKTONICZNY I ZAŁOŻENIA EKSPOZYCJI
INTERAKTYWNEGO CENTRUM HISTORII OSTROWA TUMSKIEGO W POZNANIU
 

WIZUALIZACJE

 

 

 

Przedstawiona w niniejszym opracowaniu koncepcja architektoniczna kompleksu Centrum Historii (składającego się z nowego budynku ICHOT po stronie űródki, zrewitalizowanego budynku űluzy Tumskiej (Jazu Katedralnego) po stronie Ostrowa Tumskiego oraz łącznika – mostu pieszego ponad Cybiną ) jest oparta na idei „znaku pryzmatu”. Znak ten został przyjęty nieprzypadkowo, gdyż w pojęciu „pryzmat” zawarta jest „tajemnica”, którą można „doświadczyć” przez bezpośrednie „przejście”. Odbiorca poprzez „pryzmat historii” poznaje i doświadcza przygotowany specjalnie dla niego przekaz. Symbolicznie i realnie.

 

 

 

 

Obiekt ICHOT wyrasta z prawego nabrzeża Cybiny i wyraźnie pochyla się w stronę rzeki tworząc w tym miejscu napięcie, wspomagane przez pylon podwieszonego mostu. Wznosząca się ku Katedrze, płaska forma dachu nadaje również kierunek spojrzeniu zwiedzających, którzy nadchodzą z rozległego i bezpiecznie zaprojektowanego parkingu. Dach, pokryty miedzianą łuską, swoim naturalnym materiałem nawiązuje do dachu Katedry i pomimo swojej zdecydowanie współczesnej formy koresponduje z historycznym otoczeniem.
Na głównej osi ul. Gdańskiej znajduje się wejście do ICHOTu, w którego szczelinie widnieje brama űluzy na zachodnim brzegu Ostrowa Tumskiego. Aby się tam dostać trzeba wejść do środka budynku, poznać jego zawartość, doświadczyć jego tajemnicy i skierować się na Most, który prowadzi do zrewitalizowanego budynku űluzy.

 

zagospodarowanie terenu

 

 

 

 

Nowoczesna forma budynku ICHOT ”kryje - otwarte” na widza jednoprzestrzenne wnętrze. To tylko pozorny oksymoron. Bardzo ważny jest element zaskoczenia widza skalą rozległości przestrzeni wewnętrznej, której wielkości nie widać z zewnątrz. Gmach jest, jak dawna śluza, osadzony, zagłębiony w terenie i powiększony o pochyloną ku dołowi, ku wnętrzu ziemi trójkątną część ekspozycji.
W jego wielościennym centrum mieści się okrągła struktura – zawierająca salę wielofunkcyjną, którą można nazwać „Ziarnem Wiedzy” . Sala wielofunkcyjna to centrum strefy edukacji. Pomyślana jako agora, miejsce wykładów, a przede wszystkim miejsce multimedialnych prezentacji wyświetlanych na ekranie i półkolistych ścianach audytorium.

 

 

 

 

 

Po wejściu do budynku wita nas punkt informacyjno-recepcyjny z szatnią, kasami i wypożyczalnią audio-przewodników. Od razu spotykamy się z ideą Centrum zawartą w przestrzennym napisie: „ Tu się Polska zaczęła i tu Polska przetrwała…”
Dalej kierujemy się schodami lub windą na najniższy poziom, do „piwnicy”, gdzie rozpoczyna się główna oś narracyjna. Wiedzie ona widza wzdłuż linii światła – od elementu do elementu - jednak w przestrzeni otwartej. Pozwala to na elastyczną kompozycję ekspozycji, swobodne operowanie akcentami i wprowadzanie zmian. Niepowtarzalny i niezmienny jednak pozostaje nastrój tego wnętrza: ceglana posadzka przywodzi na myśl historyczną genezę miejsca, a piwniczne, pozbawione okien zagłębienie i zejście po pochylni oddaje wrażenie schodzenia w głąb historii.
Z przestrzeni dolnej przechodzimy na parter, do dalszej części ekspozycji, która mieści się wokół centralnej bryły Ziarna Wiedzy, a także na spiralnej pochylni prowadzącej do jego środka.
Pod salą wielofunkcyjną znajduje się przestrzeń zw. „ Rotundą” , która jest wydzieloną salą tematyczną.
Pobyt w Centrum kończy prezentacja na piętrze w Sali wielofunkcyjnej , gdzie można też podzielić się wrażeniami, omówić doznania.
Na piętrze również, w otwartej przestrzeni antresoli jest miejsce na wystawy tematyczne i sala spotkań.

 

WIZUALIZACJE WNĘTRZA

 

 

 

 

zmień tło
 
CMS by Quick.Cms